غزل ۵۷۲ - سبک بران چو از این بی قرار می گذری

سبک بران چو از این بی قرار می گذری
که گر عنان بکشی شرمسار می گذری ۱

به یاد نوش همه شعله های دوزخ عشق
زبانه ایست که از یک شرار می گذری ۲

ز حال دل خبرم ده که داغتر شویم
وگر نه کی تو ز کس شرمسار می گذری ۳

مرو به تاب که داری، گذر به خاطر من
خدا گواست که بی اختیار می گذری ۴

چو راه عشق نبردی، به راه عقل باز بگرد
که بر صحیفهٔ تقویم پار می گذری ۵

به سادگی تو رحم آیدم در این بازار
که تنگدستی و امیدوار می گذری ۶

علامتی به از این نیست آشنایی
که خشمگین و سراسیمه وار می گذری ۷

خبر ز همت خویشم کن آن زمان عرفی
که از پیالهٔ من در خمار می گذری ۸