خلاصه و ردهبندی سنی
18+
این شعر بیانگر بیاعتنایی به ظواهر مذهبی و دنیوی و تأکید بر زندگی آزاد و بیقید است. شاعر خود را نه اهل نماز و نه اهل معجزه میداند، بلکه زندگی در خرابات (محل عیاشی) را ترجیح میدهد. همچنین، از قاضی که به دلیل ترس از عواقب، شراب نمینوشد، انتقاد میکند و معتقد است که درد خرابات بهتر از مال یتیم است.
محتوا شامل مفاهیم انتقادی نسبت به نهادهای مذهبی و اجتماعی است و همچنین به مصرف شراب اشاره دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان مناسب نباشد.
رباعی ۱۳۴ - نه مرد سجادهایم و نه مرد کَلیم
نه مرد سجادهایم و نه مرد کَلیم
ما مرد میایم در خرابات مقیم ۱
قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
دُردی خرابات به از مال یتیم ۲
ما مرد میایم در خرابات مقیم ۱
قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
دُردی خرابات به از مال یتیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳ - تا ظن نبری کز پی جان میگریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵ - ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
