خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان میکند که حاضر است در بندگی معشوق و بازی غمهایش، حتی اگر به شکست بینجامد، آزادگی خود را حفظ کند و از معشوق میخواهد که از این شکست نرنجد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافتهای احساسی و عاطفی این متن نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۵ - ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
و آزادگی طرهٔ رعنایت کنیم ۱
شطرنج غمت مدام چون ما بازیم
باید که دلت نرنجد ار مات کنیم ۲
و آزادگی طرهٔ رعنایت کنیم ۱
شطرنج غمت مدام چون ما بازیم
باید که دلت نرنجد ار مات کنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - نه مرد سجادهایم و نه مرد کَلیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - زرد است ز عشق خاکبیزی رویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
