هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد که با آوردن شراب، لحظات زندگی را گرامی دارد و از گذر سریع زمان یادآوری میکند. همچنین، از مطرب میخواهد که با نواختن موسیقی، زیباییهای جهان را به تصویر بکشد.
رده سنی:
18+
اشاره به مصرف شراب و مضامین عمیق فلسفی و عرفانی که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۷۷ - در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی
در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی
هم آب اجل کند گذاری ای ساقی ۱
خاک است جهان صورت برآرای مطرب
باد است نفس باده بیار ای ساقی ۲
هم آب اجل کند گذاری ای ساقی ۱
خاک است جهان صورت برآرای مطرب
باد است نفس باده بیار ای ساقی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶ - گر زانکه چو خاک ره ستمکش باشی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۸ - گر من به مثل هزار جان داشتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
