رباعی ۲۷

چون روزی و عمر بیش‌وکم نتوان‌کرد،
خود را به کم و بیش دُژَم نتوان‌کرد؛ ۱

کار من و تو چنان‌که رأی من و تو ست
از موم به دست خویش هم نتوان‌کرد. ۲