هوش مصنوعی: این متن به توصیف عظمت و شکوه یک شخصیت معنوی و الهی می‌پردازد که با ظهور او، همه چیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. ستارگان و فرشتگان در برابر او خاضع می‌شوند و او را می‌ستایند. این شخصیت به عنوان نمادی از قدرت و عظمت الهی توصیف شده است.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم فلسفی و دینی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

غزل ۲۴۱۷ - خلاصۀ دو جهان است آن پری چهره

خلاصۀ دو جهان است آن پَری چهره
چو او نِقاب گُشایَد فَنا شود زُهره ۱

چو بر بُراقِ مَعانی کُنون سوار شود
به پیشِ سَلْطَنتِ او کِه را بُوَد زَهره؟ ۲

ستارگانِ سَماوات جُمله مات شوند
به طاسِ چَرخ چو آن شَهْ دَراَفکَنَد مُهره ۳

چو روح قُدس بِبینَد وِرا سُجود کُند
فرشتگانِ مُقَرِّب بَرنَد ازو بَهره ۴

هُمایِ عَرش خداوندْ شَمسِ تبریزی
که هفت بَحْر بُوَد پیش او یکی قطره ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۱۶ - برو برو که به بز لایق است بزغاله
گوهر بعدی:غزل ۲۴۱۸ - ای جان ای جان فی ستر الله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.