دل گمشده

عشقت آتش بدل کس نزند تا دل ماست
کی به مسجد سزد آن شمع که بر خانه رواست ۱

به وفائی که نداری قسم ای ماه جبین
هر جفائی که کنی در دل من عین وفاست ۲

گر از ریختن خون منت خرسندی است
این نه خونست بیا دست بر آن زن که حناست ۳

سر زلف تو چنین مشک تر آورده به شهر
ای حریفان ز ختن مشک نخواهید خطاست ۴

من گرفتار سیه چردهٔ شوخی شده ام
که بمن دشمن و با مردم بیگانه صفاست ۵

یوسف از مصر سفر کرد و بدینجا آمد
گو به یعقوب که فرزند تو در خانهٔ ماست ۶

روزی آیم به سر کوی تو و جان بدهم
تا بگویند که این کشتهٔ آن ماه لقاست ۷

زود باشد که سراغ من دل گمشده را
از همه شهر بگیرند، صبوحی به کجاست ۸