هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که آزردن دیگران را مانند کفر میداند و تنها آرزویش این است که کسی از او آزرده نشود. او از خود میپرسد که چه راهکاری وجود دارد تا کسی از او نرنجد.
رده سنی:
12+
مفاهیم اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تفکر نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۱ - آزردن خلق کافری پندارم
آزردن خلق کافری پندارم
وز خلق جهان همین طمع می دارم ۱
می کوشم تا ز من نیازارد کس
تدبیرم چیست تا ز کس نازارم؟ ۲
وز خلق جهان همین طمع می دارم ۱
می کوشم تا ز من نیازارد کس
تدبیرم چیست تا ز کس نازارم؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰ - در جستن جام جم جهان پیمودم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲ - تا ظن نبری کز آن جهان می ترسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
