هوش مصنوعی:
این شعر از دلسوزی و غم عمیق شاعر سخن میگوید که در گوشهای از درد زندگی میکند. شاعر خود را در میان سکوت درهها و فریاد بیابانها گم میکند و هویت خود را میان روستا و شهر نمییابد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق غم، تنهایی و هویت در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
رباعی ۱۶ - دل چیست گداز گوشهٔ دردآباد
دل چیست گداز گوشهٔ دردآباد
جان مویهکشیهایِ غمی بیبنیاد
من کیستم از دهکدهٔ خود تا شهر
یکدرّه سکوت و یکبیابان فریاد
جان مویهکشیهایِ غمی بیبنیاد
من کیستم از دهکدهٔ خود تا شهر
یکدرّه سکوت و یکبیابان فریاد
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - بی آنکه به انتظار،خون گریه کنند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - چندی چو گذشت از سرِمردنِ من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
