هوش مصنوعی:
شاعر پس از مرگش از دوستش میخواهد تا به زمزمههایش از گور گوش دهد و با میهنش ارتباط برقرار کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عمیق مانند مرگ، عشق به میهن و اندوه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۷ - چندی چو گذشت از سرِمردنِ من
چندی چو گذشت از سرِمردنِ من
چون خاک تکاند تار و پودِ تنِ من
ای دوست! بیا و گوش کن زمزمهای
از سینهٔ گور، میهن ای میهنِمن
چون خاک تکاند تار و پودِ تنِ من
ای دوست! بیا و گوش کن زمزمهای
از سینهٔ گور، میهن ای میهنِمن
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶ - دل چیست گداز گوشهٔ دردآباد
گوهر بعدی:رباعی ۱۸ - رفتیّ و کسی نکرد غمخورگیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
