هوش مصنوعی: شاعر از رفتن یار و بی‌توجهی دیگران به رنج‌هایش می‌نالد و بیان می‌کند که پس از رفتن یار، دیگران نیز رفتند و او تنها با درد تلخ بی‌پناهی و آوارگی باقی مانده است.
رده سنی: 15+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند غم، تنهایی و آوارگی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.

رباعی ۱۸ - رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات

رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات
رفتیّ و کسی ندید بیچارگی‌ات

ای یار! پس از تو دیگران هم رفتند
من ماندم و دردِ تلخِ آوارگی‌ات
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۷ - چندی چو گذشت از سرِ‌مردنِ من
گوهر بعدی:رباعی ۱۹ - تا دامنِ آفتاب در چنگِ من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.