خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده برای بیان احساسات شاعر درباره‌ی عشق، درد، سردرگمی و تضادهای زندگی استفاده می‌کند. شاعر از عناصری مانند جام می، داس، سبزه، بلبل، گل، سبحه و زنار برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی بهره می‌برد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۵۷ - کم نسازد جام می زنگ دل افگار را

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را
داس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را ۱

در میان دارد دلِ تنگِ مرا سرگشتگی
بر سرِ این نقطه جولان است این پرگار را ۲

دردسر خواهی کشیدن از هجومِ بلبلان
جلوه‌گاهِ گل مکن آن گوشهٔ دستار را ۳

در دیارِ ما که کفر و دین ز یک سر‌رشته‌اند
سبحه در آغوش گیرد رشتهٔ زنّار را ۴

از نظر‌بازی به مژگانِ سخن‌پردازِ او
آنچنان گشتم که می‌فهمم زبانِ مار را! ۵

کار خامان می‌توان از پخته‌گویی ساختن
گرمیِ آتش کند کوته، زبانِ خار را ۶

به که طفل اشکِ خود را رخصتِ بازی دهم
چند دارم در گره این اخترِ سیّار را ۷

بر حریفان چون گوارا نیست صائب طرزِ تو
به که بفرستی به ایران نسخهٔ اشعار را ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۶ - آه می باشد مسلسل خاطر افگار را
گوهر بعدی:غزل ۵۸ - نیست غیر از آه، دلسوزی دل افگار را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.