غزل ۵۸ - نیست غیر از آه، دلسوزی دل افگار را

نیست غیر از آه، دلسوزی دل افگار را
شمع بالین از تب گرم است این بیمار را ۱

گوهر از سفتن بود ایمن در آغوش صدف
به ز خاموشی نباشد محرمی اسرار را ۲

گل ز شبنم دیده ور گردد درین بستانسرا
از نظربازان مکن پوشیده آن رخسار را ۳

تندخویی نیکوان را دیده بان عصمت است
زود می چیند تماشایی گل بی خار را ۴

چشم پوشیدن به است از دیدن نادیدنی
زین سبب آیینه گیرد از هوا زنگار را ۵

خارخار حرص، فلس از طینت ماهی نبرد
چون ز جمعیت شود دل جمع، دنیادار را؟ ۶

دیده ای کز سرمه عبرت منور گشته است
چشم خواب آلود داند دولت بیدار را ۷

نقطه خاک است سیرو دور گردون را سبب
مرکز ثابت قدم، دایر کند پرگار را ۸

از حریص مال دنیا راستی جستن خطاست
برنیارد گنج پیچ و خم ز طینت مار را ۹

جمع سازد برگ عیش از بهر تاراج خزان
در بهار آن کس که می بندد در گلزار را ۱۰

عاشقان از درد و داغ عشق صائب زنده اند
آب حیوان است آتش مرغ آتشخوار را ۱۱