غزل ۲۴۷ - از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

از ته دل نیست در میخانه استغفار ما
خوابها در پرده دارد دیده بیدار ما ۱

در حوادث طاقت ما را شکیب دیگرست
می کند پهلو تهی سیلاب از دیوار ما ۲

گریه مستانه زنگ کلفت از دل می برد
آب گوهر می نشاند گرد در بازار ما ۳

ای سلیمان اینقدر استادگی در کار نیست
می گشاید ناخن موری گره از کار ما ۴

خون ما را پیری از گردون سنگین دل خرید
قامت خم گشته شد انگشتر زنهار ما ۵

از قماش دل چه می پرسی، نظر بگشا ببین
ماه کنعان یک خریدار است در بازار ما ۶

برنتابد منت تعمیر، دیوار خراب
خضر وقتی کو که بی منت شود معمار ما ۷

آفتاب رحمت حق بر دل ما تافته است
اشک شادی چشمه تلخی است در کهسار ما ۸

غنچه تصویر وا شد، عقده دل وا نشد
در چه ساعت کرد پیوند این گره در تار ما؟ ۹

این جواب آن غزل صائب که ملا گفته است
پرده دیگر مزن جز پرده دلدار ما ۱۰