غزل ۴۳۸ - خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را

خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را
نسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را ۱

خزان دل را خنک از نوبهاران بیش می سازد
به ایام جوانی هیچ نسبت نیست پیری را ۲

چراغ زندگی را گر جهان افروز می خواهی
مده از دست چون دامان شب ها دستگیری را ۳

میان زنگی و آیینه صحبت در نمی گیرد
به دل های سیه ظاهر مکن روشن ضمیری را ۴

ز معنی های بی صورت، دلت گردد نگارستان
زنی بر سنگ اگر آیینه صورت پذیری را ۵

ندارد حاصلی غیر از پریشان کردن دلها
نهان در خاک کن زنهار تخم خرده گیری را ۶

خودآرا آنچنان بر جامه ابریشمین نازد
که پنداری زبر دارد مقامات حریری را! ۷

به قدر غیرت همکار گیرد اوج هر کاری
ز من دارند صائب عندلیبان خوش صفیری را ۸