غزل ۴۷۸ - هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا
ذره را ساغر خورشید به دست است اینجا ۱

مگذر از پای خم می که ره دور بهشت
از ره بی خبری دست به دست است اینجا ۲

راه پر سنگ خطر، شیشه دل ها نازک
جرس قافله آواز شکست است اینجا ۳

نرسد زیر فلک همت عالی جایی
هر که جایی رسد، از همت پست است اینجا ۴

هر صدایی که به گوشش رسد از جای رود
بس که جان گوش بر آواز الست است اینجا ۵

زیر گردون حبابی، ز سلیمان تا مور
هر که را می نگرم باد به دست است اینجا ۶

می زند سینه به دریا ز تهیدستی، موج
ماهی از فلس گرفتار به شست است اینجا ۷

بعد ازین بر در مستی و جنون زن صائب
که خوشی قسمت دیوانه و مست است اینجا ۸