هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و فلسفی است که به زیباییهای معشوق و ناتوانی انسان در درک کامل آن میپردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، تیر، شمشیر و دریا استفاده میکند تا عظمت و جذابیت معشوق را توصیف کند و در عین حال، ناتوانی خود را در تسخیر یا درک کامل این زیبایی بیان مینماید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب مخاطبانی با سطح درک ادبی بالاتر است.
غزل ۴۹۳ - کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟
کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟
چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا ۱
شست صاف تو مریزاد، که خون دو جهان
نشود مانع پرواز، پر تیر ترا ۲
کار سنگ بده از لوح مزارش آید
هر که در خاک برد حسرت شمشیر ترا ۳
بحر در حوصله قطره نگنجد هیهات
دیده چون درک کند حسن جهانگیر ترا؟ ۴
حاصل ملک جهان پیش سلیمان بادست
به چه تسخیر نمایم نظر سیر ترا؟ ۵
نتوان داشت به زنجیر، نگاهش صائب
هر که از دل شنود ناله شبگیر ترا ۶
چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا ۱
شست صاف تو مریزاد، که خون دو جهان
نشود مانع پرواز، پر تیر ترا ۲
کار سنگ بده از لوح مزارش آید
هر که در خاک برد حسرت شمشیر ترا ۳
بحر در حوصله قطره نگنجد هیهات
دیده چون درک کند حسن جهانگیر ترا؟ ۴
حاصل ملک جهان پیش سلیمان بادست
به چه تسخیر نمایم نظر سیر ترا؟ ۵
نتوان داشت به زنجیر، نگاهش صائب
هر که از دل شنود ناله شبگیر ترا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۸۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۲ - حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا
گوهر بعدی:غزل ۴۹۴ - طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
