غزل ۵۰۲ - حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟

حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟
باده در شیشه بیرنگ نماید خود را ۱

عشق ازان شوختر افتاده که پنهان گردد
این شرر در جگر سنگ نماید خود را ۲

در شب تار کند جلوه دیگر آتش
چهره زیر خط شبرنگ نماید خود را ۳

تکیه بر دوستی چرخ مکن کاین مکار
به تو یکرنگ ز نیرنگ نماید خود را ۴

زود باشد که زند غوطه به خون چون طاوس
خودنمایی که به صد رنگ نماید خود را ۵

سنگ دندان پریشان سخنان است وقار
وای بر آن که سبک سنگ نماید خود را ۶

شود از بخت سیه، جوهر ذاتی ظاهر
جوهر تیغ اگر از زنگ نماید خود را ۷

عندلیبی که شد از نغمه شناسان نومید
به چه امید به آهنگ نماید خود را؟ ۸

خون کند در دل صیاد ز پرکاری ها
آهوی وحشی اگر لنگ نماید خود را ۹

صائب آن حسن به سامان که نگنجد به خیال
چه قدر در نظر تنگ نماید خود را؟ ۱۰