غزل ۵۵۵ - چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟
پیش دجال کشم مایده عیسی را ۱

در دیاری که ز ارباب تمیزست ز کام
غنچه آن به که کند مهر، لب دعوی را ۲

سوزنی گر نکشد سرمه بینش در چشم
نتوان عیب نمودن نفس عیسی را ۳

خصم انگشت چرا بر سخن من ننهد؟
بر سر چوب بود حس بصر، اعمی را ۴

هر که با خود دو گواه از رگ گردن دارد
می برد پیش، دو صد دعوی بی معنی را ۵

نتوان بر سخن روشن من پرده کشید
چه غم از موجه نیل است کف موسی را؟ ۶

صائب از تیرگی بخت سخن شکوه مکن
کز سیه خانه گزیری نبود لیلی را ۷