غزل ۶۴۸ - دوام نیست چو ایام گل جوانی را

دوام نیست چو ایام گل جوانی را
شتاب خنده برق است شادمانی را ۱

مکن به لهو و لعب صرف، نوجوانی را
به خاک شوره مریز آب زندگانی را ۲

به کلفتی که ز دوران رسد گرفته مباش
که گردباد سبک می برد گرانی را ۳

به پایداری غم نیست روزگار نشاط
شتاب خنده برق است شادمانی را ۴

توان ز آینه جبهه سکندر دید
سیاه کاسگی آب زندگانی را ۵

اگر چه قامت خم کرد طاق نسیانم
چنان نشد که فرامش کنم جوانی را ۶

قرار در تن خاکی مجو ز جان صائب
حضور، پا بر رکاب است کاروانی را ۷