غزل ۶۹۲ - ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

ترجیح می دهد به پدر اوستاد را
هر کس شناخته است بیاض و سواد را ۱

با نیک و بد چو شیر و شکر جوش می زند
دریافت هر که چاشنی اتحاد را ۲

در زیر آسمان نبود صبح بی شفق
خون در پیاله است جبین گشاد را ۳

زخم زبان چه کار به سرگشتگان کند؟
پروای خار و خس نبود گردباد را ۴

تلخی کشان عشق نگیرند جام زهر
در محفلی که راه بود نوش باد را ۵

از ابر بی نیاز بود تیغ آبدار
حاجت به باده نیست روان های شاد را ۶

زهرست شکری که مکرر نمی شود
بدخو مکن به وصل، دل نامراد را ۷

شایسته خدا و رسول است اعتقاد
ضایع مکن به اهل جهان اعتقاد را ۸

زنهار در درستی خط سعی کن که هست
خط شکسته، خواب پریشان سواد را ۹

صائب امید هست که آن خط عنبرین
روشن کند سواد من بی سواد را ۱۰