غزل ۷۱۶ - عارف متابعت نکند قال و قیل را

عارف متابعت نکند قال و قیل را
بانگ درا به کار نیاید دلیل را ۱

با دوستان حق چه کند خصم شعله خوی؟
باغ و بهارهاست در آتش خلیل را ۲

پاس نفس بدار که آن خوی آتشین
در زیر لب گداخت نفس جبرئیل را ۳

چشمی که راه برد به آن لعل آبدار
موج سراب می شمرد سلسبیل را ۴

از همت بزرگ به دولت توان رسید
آری به فیل صید نمایند فیل را ۵

در مرگ، غفلت تو سرایت نمی کند
پروای سرمه نیست صدای رحیل را ۶

باشد بهشت نقد، شهیدان اگر کنند
گلگونه عذار تو خون سبیل را ۷

آخر سیاه بختی مجنون عزیز کرد
بر چهره زنان عرب، خال نیل را ۸

ای آن که شد ترا به نکویی بلند نام
مشمار سهل، نعمت ذکر جمیل را ۹

کی نیل چشم زخم شود یوسف مرا؟
مشاطه گر به کار برد رود نیل را ۱۰

آزاده ای که تلخی احسان کشیده است
صائب به از کریم شمارد بخیل را ۱۱