هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، احساسات عمیق انسانی، ناامیدی، و تفکر در مورد سرنوشت و تقدیر را بیان می‌کند. شاعر از طبیعت و نمادهای آن برای توصیف حالات درونی خود استفاده کرده و به مفاهیمی مانند حسرت، فریب، و ناتوانی در برابر قضا و قدر اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۹۵۲ - دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست
حلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست ۱

در نظر واکردنی بیرون ز گردون می رویم
چون شرار شوخ، مجمر عاجز تسخیر ماست ۲

از هوس هر دم به رنگی جلوه آرا می شویم
از پر طاوس، گویا خامه تصویر ماست ۳

از قناعت دستگاه شکر می گردد وسیع
کاسه گردون پر از نعمت ز چشم سیر ماست ۴

دانه ای کز دام افزون است در گیرندگی
پیش ارباب بصیرت سبحه تزویر ماست ۵

بحر تا سیلاب را صافی نسازد بحر نیست
هر که ما را در جوانی پیر سازد، پیر ماست ۶

نیست دربست و گشاد خویش ما را اختیار
بهله دست قضا سرپنجه تدبیر ماست ۷

یک سر مو نیست صائب کوتهی در زلف یار
دوری این راه از کوتاهی شبگیر ماست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۵۱ - آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست
گوهر بعدی:غزل ۹۵۳ - جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.