هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت فروتنی، پرهیز از خودپسندی، و درک کمال در نادیده گرفتن کمال ظاهری تأکید دارد. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، مفاهیمی مانند عقل، هنر، و رضایت از تقدیر را بررسی می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب مخاطبانی با سطح درک و تجربهٔ بیشتر است.

غزل ۹۹۰ - عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرست

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرست
چهره پوشیدن حالان را جمال دیگرست ۱

می کند هر چند چشم شور طوفان در گزند
خودپسندی مرد را عین الکمال دیگرست ۲

کیست عقل کل که در چرخ آورد افلاک را؟
جنبش این سایه از رعنا نهال دیگرست ۳

گر چه حسن آن پریرو بی مثال افتاده است
رزق هر آیینه ای از وی مثال دیگرست ۴

زان به ظاهر بسته ام از شکر لب، کز سایلان
شکر بی اندازه تمهید سؤال دیگرست ۵

آدمی هر چند باشد در هنر کامل عیار
خویش را کامل ندانستن کمال دیگرست ۶

ظلمت شبهای هجران رنگ بست افتاده است
ورنه هر داغ آفتاب بی زوال دیگرست ۷

لقمه خوان کرم هر چند چرب افتاده است
بر جگر دندان فشردن ها نوال دیگرست ۸

بی دماغی را که سر می پیچد از آزادگی
سایه بال هما صائب و بال دیگرست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۸۹ - مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرست
گوهر بعدی:غزل ۹۹۱ - هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.