غزل ۱۰۰۰ - شاهد مستوری گل قطره شبنم بس است

شاهد مستوری گل قطره شبنم بس است
چهره مریم دلیل عصمت مریم بس است ۱

مشت آبی می کند خواب گران را تار و مار
قطره اشکی پی ویرانی عالم بس است ۲

طفل را حال پدر آیینه عبرت نماست
گوشمال آدم از بهر بنی آدم بس است ۳

گو ندارد ماتم ما بی کسان را هیچ کس
حلقه فتراک، ما را حلقه ماتم بس است ۴

ترک احسان است احسان پیش ما آزادگان
طی کند آوازه احسان خود حاتم بس است ۵

بعد ازین دوران شهرت از سفالین جام ماست
تا به کی در دور باشد نام جام جم، بس است! ۶

بر نتابد منت مرهم دل مجروح ما
زخم ما را خون گرم ما، همان مرهم بس است ۷

شاهد خودبینی خوبان درین بستانسرا
بر سر زانوی گل، آیینه شبنم بس است ۸

خامشی آرد پریزادان معنی را به دام
توشه غواص گوهرجوی، پاس دم بس است ۹

زود سیری های دولت را اگر خواهی دلیل
از سلیمان روی پنهان کردن خاتم بس است ۱۰

غم مخور صائب اگر ننشست نقشت در جهان
اهل معنی را ز عالم نام چون خاتم بس است ۱۱