غزل ۱۰۰۶ - گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است
مرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است ۱

نیست با آیینه روی حرف ما چون طوطیان
باعث گفتار ما چشم سخنگویی بس است ۲

بند آهن بر سبکروحان گرانی می کند
گردن باریک ما را حلقه مویی بس است ۳

سر به صحرا می دهد شوریدگان را ناله ای
یک جهان آهوی وحشت دیده را هویی بس است ۴

مطلب آزادگان دست از دو عالم شستن است
همچو سرو از گلستان ما را لب جویی بس است ۵