غزل ۱۰۴۵ - حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل است

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل است
کج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟ ۱

گلفروش باغ، ناز باغبانان می کشد
لاله چین دشت ایمن را چه پروای گل است؟ ۲

بیغمی بنگر که با این داغ های آتشین
چشم کافر نعمت ما را تمنای گل است ۳

از سر مینای پر می پنبه بردارید زود
شعله را بر گوشه دستارکی جان گل است؟ ۴

هر که دارد شیشه ای خود را به گلشن کی کشد؟
وعده گاه دختر رز باز در پای گل است ۵

شوخ چشمی بین که با خصمی چو خورشید بلند
شبنم گستاخ ما محو تماشای گل است ۶