غزل ۱۱۵۹ - هر غباری گرده چابک سواری بوده است

هر غباری گرده چابک سواری بوده است
هر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است ۱

لاله کز خون جگر امروز ساغر می زند
بر سریر کامرانی تاجداری بوده است ۲

تا شدم حیران، ندیدم بی قراری را به خواب
وادی حیرت عجب دارالقراری بوده است ۳

سایه از سیل گرانسنگ حوادث ایمن است
خاکساری سخت مستحکم حصاری بوده است ۴

غنچه این باغ دلگیری نمی داند که چیست
خارخار دل عجب باغ و بهاری بوده است ۵

عمر جاویدان کند نارسای موج اوست
وسعت مشرب چه بحر بی کناری بوده است ۶

گرد ما محنت ایام نتوانست یافت
بی وجودی طرفه ملک بی کنار بوده است ۷

در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین
گاه گاهی رخصت بوس و کناری بوده است ۸

تا نبردم سر به جیب خود، ندیدم عیب خویش
سینه روشن عجب آیینه داری بوده است ۹

برنمی دارد نظر از لعل میگون بتان
صائب ما طرفه رند میگساری بوده است! ۱۰