غزل ۱۴۹۶ - لب خاموش نمودار دل پر سخن است

لب خاموش نمودار دل پر سخن است
جبهه بی گره آیینه خلق حسن است ۱

چون خدنگی که کند دست در آغوش کمان
به میان رفتن من بهر کنار آمدن است ۲

وادی عشق نگردد به گرانجانی قطع
قدم اول این راه سفر در وطن است ۳

مانع وحدت عارف نشود کثرت خلق
بیشتر خلوت این طایفه در انجمن است ۴

باده در ساغر من خون جگر می گردد
خاک پیمانه من از گل بیت الحزن است ۵

سرمه از فیض سفر مایه بینش گردید
صیقل تیرگی بخت جلای وطن است ۶

لب افسوس مرا زخم پشیمانی نیست
دست بر هم زدن من مژه بر هم زدن است ۷

پنبه از گوش برون کن که بناگوش سفید
دم صبحی است که صبح دوم آن کفن است ۸

جز خراش جگر و چهره خونین صائب
دیگر از نام چه در دست عقیق یمن است؟ ۹