غزل ۱۵۰۱ - عشق سرمایه تسکین دل زار من است

عشق سرمایه تسکین دل زار من است
خانه پرداز جهان خانه نگهدار من است ۱

درد را طاقت من کسوت درمان پوشد
صندل جبهه من زدی رخسار من است ۲

نیست در خلوت من پرتو منت را راه
شمع کاشانه من دیده بیدار من است ۳

کشتی خالیم، آرام نمی دانم چیست
هر که باری ننهد بر دل من، بار من است! ۴

نکند شعله بدل جامه ز رنگینی موم
می عبث در پی رنگینی رخسار من است ۵

سخن تلخ به شیرینی جان می گیرم
هر که را هست زر قلب، خریدار من است ۶

پا به دولت زند آن کس که زند پای به من
سایه بال هما سایه دیوار من است ۷

آتش از گرمی افسانه من گوش گرفت
گوش هر خام کجا لایق اسرار من است؟ ۸

هر که گم کرد غمی، در دل من می یابد
وعده گاه غم عالم دل افگار من است ۹

لامکان سیرتر از همت خویشم صائب
خویش را گم کند آن کس که طلبکار من است ۱۰