غزل ۱۵۰۸ - تا جنون انجمن افروز دل خونین است

تا جنون انجمن افروز دل خونین است
دیده شیر مرا شمع سر بالین است ۱

خون خور و مهر به لب زن که درین عبرتگاه
نفس نافه ز خونین جگری مشکین است ۲

در و دیوار چمن مست شد از خنده گل
این چه شوری است که با این می لب شیرین است ۳

این نه لاله است که از مستی سودازدگان
دامن دشت جنون پر ز کف خونین است ۴

سرخی چشم من از خجلت بی اشکیهاست
این سفالی است که بی می چو شود رنگین است ۵

تن پرستان و سبک خیزی محشر، هیهات
هر که شب سیر خورد وقت سحر سنگین است ۶

علم معرکه فتح بود پای ثبات
لنگر بحر پر آشوب جهان تمکین است ۷

صله فکر بلندست شنیدن صائب
گوش بی حوصلگان تشنه لب تحسین است ۸