غزل ۱۵۶۶ - نغمه ها گر چه مخالف بود، آواز یکی است

نغمه ها گر چه مخالف بود، آواز یکی است
پرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است ۱

کثرت موج ترا در غلط انداخته است
ورنه در سینه دریا گهر راز یکی است ۲

ذره و مهر، صفای دل ازو می یابند
صد هزار آینه و آینه پرداز یکی است ۳

چون نگردند به گرد سر مجنون شب و روز؟
شوخ چشمند غزالان و نظرباز یکی است ۴

صید فرش است درین دامگه، اما صیدی
که دهد سینه خود طرح به شهباز یکی است ۵

ز اختلاف سخن از راه نیفتی صائب
که درین پرده نه توی، سخنساز یکی است ۶