غزل ۱۵۷۶ - ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی است

ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی است
به حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است ۱

صحبت همنفسان باد بهار طرب است
زردی چهره خورشید گل تنهایی است ۲

به خط سبز نوشته است به مجموعه سرو
کآفت بی ثمری لازمه رعنایی است ۳

هر سپهدار درین دشت سپاهی دارد
لشکر فیض به زیر علم تنهایی است ۴

در زمینی که توان رو به قفا کرد سفر
به عصا راه بریدن اثر بینایی است ۵

چه عجب صائب اگر داغ نسوزد بر سر
گل زدن بر سر دستار ز بی پروایی است ۶