غزل ۱۶۱۰ - با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست
گل این باغچه را رنگ وفاداری نیست ۱

آنچنان داد ستم ده که خجالت نکشی
خنده بر تیغ زند زخم اگر کاری نیست ۲

بوی خون از دهن شیشه می می آید
عالمی امن تر از عالم هشیاری نیست ۳

یک دم از رشک تو آرام ندارد خورشید
هیچ دردی بتر از غیرت همکاری نیست ۴

خوبی پرده نشینان به نگاهی برود
یوسفی را نخرد عشق که بازاری نیست ۵

می زنم بوسه به نقش قدم او صائب
بیش ازین شوق مرا طاقت خودداری نیست ۶