غزل ۱۶۷۶ - ازان به خاطر من ترک کار دشوارست

ازان به خاطر من ترک کار دشوارست
که بار دوش توکل شدن به دل بارست ۱

اثر گذار اگر عمر جاودان خواهی
که زندگانی هر کس به قدر آثارست ۲

ازان به تلخی هجر از وصال ساخته ام
که رعشه دارم و این جام سخت سرشارست ۳

امید هست که شیرازه گهر گردد
ز تار و پود جهان رشته ای که هموارست ۴

شد از شکست خریدار، توتیا گهرم
همان ز ساده دلی تشنه خریدارست ۵

ازان همیشه بود وقت می پرستان خوش
که هر کجا که غمی هست رزق هشیارست ۶

تو بی دریغ به ویرانه گنج می بخشی
وگرنه درد ترا دل کجا سزاوارست؟ ۷

نفس شمرده زنان راست دل بجا صائب
چمن صحیح بود تا نسیم بیمارست ۸

جواب آن غزل آصفی است این صائب
زمانه ای است که هر کس به خود گرفتارست ۹