غزل ۱۶۹۷ - نه انجم است که زینت فروز نه فلک است

نه انجم است که زینت فروز نه فلک است
که بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است ۱

تغافلی که به حال کسی بود مخصوص
هزار بار به از التفات مشترک است ۲

حریف ناله نه ای، در گذر ز صحبت من
که ماجرای من و وصل، آتش و نمک است ۳

به هوش باش نسازی طعام خود را شور
که شعر همچو طعام، استعاره چون نمک است ۴

همین خط است که باطل ز حق جدا سازد
وگرنه حسن زن و مرد، هر دو مشترک است ۵

کلام خویش به هر بیخرد مخوان صائب
سخن وظیفه جان است و روزی ملک است ۶