غزل ۱۷۰۴ - گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ است

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ است
سهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است ۱

میان ما و نمکدان بوسه دشمن او
همیشه بر سر حلوای آشتی، جنگ است ۲

به زعم بیخبران بال می زنم ز نشاط
وگرنه در قفسم جای بوی گل تنگ است ۳

نمی توان به دل کس به زور ناخن زد
چه شد که تیشه فرهاد آهنین چنگ است؟ ۴

ز سیر کعبه و بتخانه از طلب ماندیم
همیشه سنگ ره ما، نشان فرسنگ است ۵

به انتقام تسلی نمی شویم از خصم
وگرنه دامن مینای ما پر از سنگ است ۶

اگر سخن به رقم دیر می رسد صائب
گناه ما چه بود، کوچه قلم تنگ است ۷