غزل ۱۷۴۶ - نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته است

نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته است
که زیر پای تو چون عاشقان چرا خفته است ۱

مگر حجاب تو در باغ رنگ عصمت ریخت؟
که طفل شبنم از آغوش گل جدا خفته است ۲

شریک دولت اگر چشم این کس است بلاست
گلی ز عیش بچینم تا صبا خفته است ۳

کفن لباس ملامت شود شهیدی را
که زیر خاک به امید خونبها خفته است ۴

بیا به ملک قناعت که عیش روی زمین
تمام در شکن نقش بوریا خفته است ۵

ز شوق کوی تو خونش به جوش می آید
اگر شهید تو در خاک کربلا خفته است ۶

کجا بریم ازین ورطه جان برون صائب؟
که راهزن شده بیدار و پای ما خفته است ۷