غزل ۱۷۹۶ - دروغ شیوه طبع یگانه ما نیست

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیست
شرر فشانی، کار زبانه ما نیست ۱

تلاش مسند عزت برون در بگذار
صف نعال در آیینه خانه ما نیست ۲

غنیمت است درین روزگار کم فرصت
که خضر مانع آب شبانه ما نیست ۳

به عشق برق، الف می کشد به سینه خویش
به دست ابر خنک، چشم دانه ما نیست ۴

به سینه دل صد چاک دست رد مگذار
اگر چه زلف تو محتاج شانه ما نیست ۵

برو گل این زر خود در کنار آتش ریز
که خونبهای خس آشیانه ما نیست ۶

به جای نقطه سویدا ز کلک می ریزد
فغان که اهل دلی در زمانه ما نیست ۷

چرا کنیم سخن دلپذیر چون صائب؟
سخن پذیر دلی در زمانه ما نیست ۸