غزل ۱۸۱۶ - می دو ساله نشاطش کم از جوانی نیست

می دو ساله نشاطش کم از جوانی نیست
شراب کهنه کم از عمر جاودانی نیست ۱

که باز حرف گلوگیر توبه را سر کرد؟
که در بدیهه مینای می روانی نیست ۲

ز جاده سخن راست، پای بیرون نه
که هیچ علم چو علم مزاج دانی نیست ۳

چسان به خامه دهم شرح اشتیاق ترا؟
چو شمع، سوزش پنهان من زبانی نیست ۴

به زیر منت خشک خضر مرو زنهار
که آب روی، کم از آب زندگانی نیست ۵

میار سر ز گریبان چه برون یوسف
که رحم در دل سنگین کاروانی نیست ۶

به شاخسار قفس واگذار مرغ مرا
که بال بسته شکست من آشیانی نیست ۷

مکش به طعن گرانجانیم ز بیدردی
که برفشاندن جان آستین فشانی نیست ۸

قسم به عزلت عنقا که کوی خاموشان
به آرمیدگی ملک بی نشانی نیست ۹

به گوشه ای بنشین و خموش شو صائب
کنون که رونق بازار نکته دانی نیست ۱۰