غزل ۱۸۱۸ - طریق مردم سنجیده خودستایی نیست

طریق مردم سنجیده خودستایی نیست
که کار آتش یاقوت ژاژخایی نیست ۱

به اهل دل چه کند حرف بادپیمایان؟
نشانه را خطر از ناوک هوایی نیست ۲

ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور
که رخنه های قفس رخنه رهایی نیست ۳

اگر چه دامن گل خوابگاه شبنم شد
خوشم که دولت تردامنان بقایی نیست ۴

شکنجه نظر شور خلق دلسوزست
به مدعا نرسیدن ز نارسایی نیست ۵

اگر تردد خاطر سخن قبول کند
کلید رزق به غیر از شکسته پایی نیست ۶

همیشه سرو تهیدست ازان بود سرسبز
که هیچ چشم به دنبال بینوایی نیست ۷

کناره گیر ز مردم که بی دماغان را
شکنجه بتر از پاس آشنایی نیست ۸

به هر که هر چه دهی نام آن مبر صائب
که حق خود طلبیدن کم از گدایی نیست ۹