غزل ۱۸۳۹ - اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت
چگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟ ۱

به نور عاریه، ای ماه نو چه می بالی؟
که در دو هفته به خرج گداز خواهی رفت ۲

میان مسجد و میخانه هیچ فرقی نیست
به این حضور اگر در نماز خواهی رفت ۳

گذشت عمر تو در فکر چاره جوییها
ز چاره کی به در چاره ساز خواهی رفت؟ ۴

نرفت شانه به صد پا ز زلف یار برون
تو چون به این ره دور و دراز خواهی رفت؟ ۵

ز حسن عاقبت مرگ اگر شوی آگاه
نفس گداخته اش پیشواز خواهی رفت ۶

چنین که واله طفلان ز سادگی شده ای
به خرج ابجد عشق مجاز خواهی رفت ۷

رسید عمر به انجام، تا به کی صائب
نفس گسسته به دنبال آز خواهی رفت؟ ۸