غزل ۱۹۸۸ - تا سینه ام به داغ محبت رسیده است

تا سینه ام به داغ محبت رسیده است
پروانه ام به مهر نبوت رسیده است ۱

تا دل ز خارخار تمنا شده است پاک
بیمار من به بیشتر راحت رسیده است ۲

نی می کند به ناخن من دیده شکر
تا مور من به خاک قناعت رسیده است ۳

از بوی پیرهن گذرم آستین فشان
تا دست من به دامن فرصت رسیده است ۴

گوهر شده است قطره سیماب جلوه ام
تا دیده ام به عالم حیرت رسیده است ۵

لذت ز بوسه دهن مار می برم
تا پای من به حلقه صحبت رسیده است ۶

یک عمر غوطه در جگر خاک خورده ام
تا ریشه ام به اشک ندامت رسیده است ۷

دزدیده ام ز ننگ گرفتن در آستین
دستم اگر به دامن دولت رسیده است ۸

غیرت شده است مهر دهان، ورنه عمرهاست
طومار صبر من به نهایت رسیده است ۹

گوهر شده است در صدف قدر دانیم
گر قطره ای ز ابر مروت رسیده است ۱۰

سیری ز دیدن تو ندارد نگاه من
چون قحط دیده ای که به نعمت رسیده است ۱۱

کشتی ز چار موجه به ساحل رسانده است
صائب ز صحبت آن که به خلوت رسیده است ۱۲