غزل ۲۰۶۸ - از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست
دست و دل گشاده چو روی گشاده نیست ۱

فیض فتادگان بود از ایستاده بیش
سنگ نشان به راهنمایی چو جاده نیست ۲

چون وا نمی کنی گرهی، خود گره مشو
ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست ۳

چون طفل نوسوار به میدان اختیار
دارم عنان به دست و به دستم اراده نیست ۴

هر چند کوه قاف بود لقمه ای بزرگ
عنقا اگر شوی ز دهانت زیاد نیست ۵

چرخ است زیر ران ز دنیا گذشتگان
عیسی اگر پیاده شد از خر، پیاده نیست ۶

صائب در آن سری که بود همت بلند
گر می شود به خاک برابر، فتاده نیست ۷