غزل ۲۰۸۶ - تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت
از سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت ۱

دامان چین ز عطسه خون لاله زار شد
از بس نسیم زلف به مغز ختن گذشت ۲

گرد لب پیاله که از مجلس شراب
حرفی برون نبرد اگر صد سخن گذشت ۳

یوسف ز شرم سر به گریبان چاه برد
تا از قماش پیرهن او سخن گذشت ۴

آتش ز روی صورت دیوار می چکد
پروانه چون تواند ازین انجمن گذشت؟ ۵

صائب کمال زلف در آشفته خاطری است
نتوان ز بیم ناخن دخل از سخن گذشت ۶