هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر دلبستگی شاعر به معشوق و بی‌اعتباری دنیا است. شاعر از تعلقات دنیوی گذر کرده و تنها به یاد یار و عشق او بسنده کرده است. همچنین، به ناپایداری دنیا و فریبندگی آن اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که عمر را صرف امور بی‌ثمر نکنیم.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به ناپایداری دنیا و بی‌اعتباری آن نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.

غزل ۲۲۷۶ - ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ
قانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ ۱

از هر سخن نازک و هر نکته باریک
پیچیده به فکر کمر یار و دگر هیچ ۲

در عالم افسرده ز نیکان اثری نیست
از لاله و گل مانده خس وخار و دگر هیچ ۳

دلبستگیی نیست به کام دو جهانم
با من بگذارید غم یار و دگر هیچ ۴

از بیخودی افتاد به جنت دل افگار
در خواب بود راحت بیمار و دگر هیچ ۵

افسانه شیرین جهان هوش فریب است
خواب است ره آورد شب تار و دگر هیچ ۶

در کار جهان صرف مکن عمر به امید
کافسوس بود حاصل این کار و دگر هیچ ۷

یک چشم گرانخواب بود دایره چرخ
حرفی است بجا از دل بیدار و دگر هیچ ۸

از زاهد شیاد مجو مغز که این پوچ
ریش است و همین جبه و دستار و دگر هیچ ۹

بی ذکر، شود تار نفس رشته زنار
محکم سر این رشته نگه دار و دگر هیچ ۱۰

دل باز چو شد، باز شود مشکل عالم
یک عقده سخت است بر این تار و دگر هیچ ۱۱

از بنده دنیا نپذیرند عبادت
بردار دل از عالم غدار و دگر هیچ ۱۲

صائب ز خوشیها که درین عالم فانی است
ماییم و همین لذت دیدار و دگر هیچ ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۷۵ - لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ
گوهر بعدی:غزل ۲۲۷۷ - لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.