هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت و عشق برای بیان احساسات عمیق و گاه دردناک استفاده می‌کند. در آن از نمادهایی مانند گندم، خون، شمشیر، گل، و آتش برای توصیف عشق، رنج، و زیبایی بهره گرفته شده است. همچنین، اشاره‌هایی به داستان‌های عاشقانه مانند لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند خون و شمشیر ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

غزل ۲۳۱۳ - بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد

بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد
دیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد ۱

خون زسیما می چکد شمشیر زهرآلود را
الحذر از چهره سبزی که ته گلگون فتاد ۲

از سرشک تلخ نقل و باده اش آماده شد
دیده هر کس بر آن لعل لب میگون فتاد ۳

خجلت روی زمین زان ساق سیمین می کشد
جلوه طاوس در ظاهر اگر موزون فتاد ۴

در لباس شاخ گل گردد قیامت جلوه گر
کشته ای کز دست و تیغ او به خاک و خون فتاد ۵

کرد دودش روزن چشم غزالان را سیاه
آتشی کز روی لیلی در دل مجنون فتاد ۶

می کند سرگشته چون پرگار اهل دید را
نقطه خالی که از کلک قضا موزون فتاد ۷

برنخیزد لاله بی داغ نمکسود از زمین
شورشی کز عشق مجنون در دل هامون فتاد ۸

گرد کلفت از دل فرهاد جوی شیر شست
در میان عشقبازان نان من در خون فتاد ۹

روی او روزی که صائب از نقاب آمد برون
آفتاب و ماه از طاق دل گردون فتاد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳۱۲ - خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتاد
گوهر بعدی:غزل ۲۳۱۴ - ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.