غزل ۲۳۷۸ - یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد

یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد
بر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد ۱

بوسه ها پیچید در مکتوب بهر دیگران
وز تریها نامه خشکی به ما انشا نکرد ۲

گرچه آمد نخلش از دست دعای ما به بار
در برومندی به برگ سبز یاد ما نکرد ۳

گرچه گردیدیم خاک راهش از روی نیاز
زیر پای خود نگاه از ناز و استغنا نکرد ۴