غزل ۲۴۵۶ - از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می دمد

از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می دمد
چون نباشد لاله گون تیغی که از خون می دمد؟ ۱

سرکشی در آب و خاک مردم افتاده نیست
در زمین خاکساری دانه وارون می دمد ۲

گر پریشان اختلاطی نیست لازم حسن را
هر سحر گه آفتاب از مشرقی چون می دمد؟ ۳

کوهکن هر کاسه خونی که خورد از دست رشک
از مزارش در لباس لاله بیرون می دمد ۴

ره ندارد جلوه آزادگی در کوی عشق
سرو اگر کارند اینجا بید مجنون می دمد ۵

خاکدان دهر را طوفان اگر آبی دهد
تا به دامان جزا از خاک، قارون می دمد ۶

داغ مجنون بیابان گرد دارد بر جگر
لاله ای کز سینه صحرا و هامون می دمد ۷

نیست بی حسن ادا یک نقطه صائب شعر من
از زمین پاک من هر دانه موزون می دمد ۸