هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مضامین عشق، عرفان، طبیعت و زندگی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند دریا، ابر، لیلی و مجنون، آیینه و طوطی استفاده کرده تا احساسات عمیق انسانی و مفاهیم فلسفی را بیان کند. همچنین، انتقادی ظریف به دنیای مادی و ارزش‌های آن دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۵۱۳ - می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند

می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند
دخل دریا ابر را در خرج بی پروا کند ۱

از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوز
بید مجنون را میسر نیست سر بالا کند ۲

می کند همواری من خصم را شیرین زبان
زنگ را آیینه ام چون طوطیان گویا کند ۳

رهنورد شوق را منزل شود سنگ فسان
موج هیهات است در ساحل میان راوا کند ۴

نفس سرکش گردد از اقبال دنیای خسیس
مشت خاری آتش افسرده را رعنا کند ۵

سر گرانی لازم حسن است در هر صورتی
نقش شیرین تا چه خونها در دل خارا کند ۶

آن که مصرف می کند پیدا برای سیم و زر
کاش نقد وقت را هم مصرفی پیدا کند ۷

گر نپردازد به حال سینه درد و داغ عشق
کیست صائب این زمین مرده را احیا کند؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۱۲ - هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۱۴ - پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.